สำนักงานสถิติแห่งชาติ เปิดเผยผลสำมะโนประชากรและเคหะ พ.ศ. 2568 ชี้ให้เห็นการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญของโครงสร้างสังคมไทย โดยปัจจุบันประเทศไทยมีจำนวนประชากรที่อาศัยอยู่จริงรวมทั้งสิ้น 70.3 ล้านคน แม้ตัวเลขรวมจะยังคงมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องจากอดีต แต่เมื่อเจาะลึกที่อัตราการเพิ่มของประชากรกลับพบสัญญาณที่น่ากังวล
วิกฤตเด็กเกิดน้อย อัตราการเพิ่มประชากรต่ำสุดในประวัติศาสตร์
ข้อมูลระบุว่า อัตราการเพิ่มประชากรไทยลดลงอย่างต่อเนื่อง โดยในปี 2568 นี้ ลดลงเหลือเพียง ร้อยละ 0.42 ซึ่งถือเป็นระดับที่ต่ำที่สุดนับตั้งแต่มีการจัดทำสำมะโนประชากรมา สะท้อนถึงภาวะเจริญพันธุ์ที่ต่ำลงอย่างเห็นได้ชัด
ส่งผลให้สัดส่วนประชากรวัยเด็ก (0-14 ปี) และวัยทำงาน (15-59 ปี) มีแนวโน้มลดลง ในขณะที่ประชากรผู้สูงอายุ (60 ปีขึ้นไป) กลับเพิ่มสูงขึ้น
ผู้หญิงไทยอายุยืนกว่าผู้ชายเฉลี่ย 8 ปี
ด้านอายุขัยเฉลี่ยพบความแตกต่างที่น่าสนใจ โดยผู้หญิงไทยมีอายุยืนยาวกว่าผู้ชายอย่างชัดเจน ข้อมูลปี 2568 ระบุว่าผู้หญิงมีอายุเฉลี่ยอยู่ที่ 80 ปี ในขณะที่ผู้ชายมีอายุเฉลี่ยอยู่ที่ประมาณ 72 ปี
ซึ่งช่องว่างของอายุขัยที่ห่างกันถึง 8 ปีนี้ เป็นโจทย์สำคัญในการวางแผนสวัสดิการและการดูแลผู้สูงอายุในอนาคต
พฤติกรรมที่อยู่อาศัยเปลี่ยน: ครัวเรือนเพิ่มขึ้นเกือบ 30%
แม้จำนวนประชากรจะเพิ่มขึ้นไม่มาก แต่อัตราการขยายตัวของ “ครัวเรือน” กลับพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว โดยในปี 2568 มีจำนวนครัวเรือนส่วนบุคคลรวม 26.30 ล้านครัวเรือน เพิ่มขึ้นจากปี 2553 เกือบ 30%
ลักษณะที่อยู่อาศัยส่วนใหญ่ยังคงเป็น “บ้านเดี่ยว” ซึ่งมีสัดส่วนสูงที่สุดและเพิ่มขึ้นอย่างชัดเจนจาก 15.60 ล้านครัวเรือนในปี 2553 เป็น 22.62 ล้านครัวเรือน ในปี 2568
ขณะเดียวกันความต้องการที่อยู่อาศัยประเภทคอนโดมิเนียม แฟลต และอพาร์ตเมนต์ ก็มีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้นตามไลฟ์สไตล์ที่เปลี่ยนไป
ทำไมสำมะโนประชากรปี 2568 ถึงสำคัญ?
การจัดทำสำมะโนประชากรในรูปแบบ Digital Census ครั้งนี้ ไม่เพียงแต่เก็บข้อมูลตามทะเบียนราษฎร์ แต่เป็นการเก็บข้อมูลผู้อยู่อาศัยจริง ณ วันสำมะโน เพื่อให้เห็นภาพรวมโครงสร้างประชากรที่ครอบคลุม ทั้งขนาด การกระจายตัว และลักษณะทางเศรษฐกิจและสังคม เพื่อใช้เป็นฐานข้อมูลสำคัญในการกำหนดนโยบายพัฒนาคุณภาพชีวิตของคนไทยทุกกลุ่มอย่างตรงจุด
–สรุป 5 ประเด็น ที่คนไทยได้ประโยชน์ หลัง Google Cloud เตรียมลงทุน 3.5 หมื่นล้านในไทย
